Hoiitak Organization

เห็นว่าลานประลองมีไว้เพื่อให้หอยทากทุกๆคนได้เล่นด้วยกัน (เราว่าน่าจะกายเป็น"ห้องโถง"ซะมากกว่านะเนี่ย ไม่งั้นก็สนามหอยทากงิ เพราะแค่คำว่าลานประลองก็ทำให้แยมเข้าใจผิดไปโขเลย)
ก็นะ แยมชอบการต่อคำอ่ะ เลยอยากให้มาต่อๆกัน อิอิ
กฎมีอยู่ว่า..
1. ให้แต่งเป็นเรื่อง โดยอย่างน้อยหนึ่งประโยค ต้องเกี่ยวข้องกับหอยทาก ทั้งหอยทากแท้ๆและหอยทากในร่างมนุษย์อย่างพวกเราต่อหนึ่งคนโพสนะคะ ^^
2. ให้เอาตัวอักษรตัวสุดท้ายไปต่อใหม่ เช่น ลงท้ายด้วยคำว่า เถอะ ก็ใช้ตัว ถ ไปต่อใหม่ หรือ เกิน ก็เอา น ไปต่อ (คิดว่าไม่จำเป็นอ่านะ) ถ้าไงต่อไปเลยก็ได้อ่ะคะ
3. ห้ามปั่นน้า ต้องต่อเรื่อยๆอ่ะ เนื่องจากแยมไม่อยากให้มีคนปั่นอ่า
4. ทำตามทั้งสามข้ออย่างไม่ต้องเคร่งครัดก็ได้ (อ่าว แล้วตั้งทำไม) ก็เพื่อที่จะได้ไม่งงกันงิ

เริ่มละนะ...

ที่หอสมุดในอาณาจักรหอยทาก โดยมีประมุขเป็นหอยทากเวกัส หรืออีกชื่อก็คือ โรโรฯ ที่นั่นเป็นหอหนังสือที่มีหนังสือทุกรูปแบบให้เหล่าหอยทากได้อ่านกัน หอสมุดแห่งนี้มี 13 ชั้น แต่ละชั้นจะกว้างและสูงมากกก ซึ่งทุกชั้นจะมีห้องประชุมไว้ถกเถียงกันเรื่องหนังสือ มีบันไดอยู่สี่ด้านด้วยตึกทรงแปดเหลี่ยม
ด้วยความขี้เกียจและความพยายาม+ความอดทนของเหล่าหอยทากทั้งหลาย จึงมีสิ่งมีชีวิตไปนั่งอ่านหนังสือกันอยู่แค่ชั้นหนึ่งและชั้นสอง ส่วนนอกนั้นจึงกลายเป็นที่ร้างให้เหล่าภูตผีปีศาจมาอาศัยกันตามอัธยาศัย
วันนี้หอยทากได้มารวมตัวกันที่หอสมุด เพราะ...

ต้องการร้องเพลง (เออะ - -")

เพื่อรบกวนเหล่าปีศาจร้ายที่อาศัยอยู่ในชั้นบนๆเพื่อที่จะได้มีที่หลับที่นอนเพิ่ม (แล้วมันมาห้องสมุดกันทำเพื่อ - -""")

เพราะมันแย่งที่นอนของเราเหล่าหอยทาก (5555)

เหล่าปิศาจที่ทนไม่ไหวจึงออกมาต่อกรกับหอยทาก

ปล.หิวว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยย

(งับหัวคนข้างล่าง)

กางบาเรียกันหมา - -* ชิ้ง

ทำให้เกิดปรากฏการณ์ที่ร้ายแรงกับทั้งสองฝ่ายขึ้น...

ไม่ได้เข้ามาซะนานเลยเรา

- - "..."
-0- "แต่ละคนต่อกันสั้นได้ใจกันมากมายค่ะ"
แต่แยมไม่อย่างนั้นอ่ะ ขอยาวหน่อยละกันนะ (ไหนๆก็เป็นคนตั้งห้องแล้วนี่นะ)

"ขอดูหน่อยซิ" ชายคนหนึ่งนามว่าเค ตัวสูงชะรูดตั่งเสาไฟ (เว่อปาย) ว่าแล้วจับกระดาษในมือของผู้หญิงนามเรวี่ด้วยอาการตื่นๆปนเครียด (นิดหน่อย)

แต่เมื่อสายตาเริ่มจับจ้องตัวอักษรในกระดาษก็ยิ่งเพิ่มความเครียดมากขึ้น

"อย่างที่เห็นค่ะว่าในช่วงเดือนนี้มีชาวหอยทากที่ขึ้นไปอ่านหนังสือบนชั้นสองบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก ส่วนในบริเวณทั่วๆไปก็มีบ้างค่ะ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็มีเหตุมาจากเหล่าภูตผีปีศาจทั้งหลายที่อาศัยอยู่ตั้งแต่ชั้นสามขึ้นไปนะคะ" หญิงนามเรวี่รายงานให้เคฟังยาวเหยียด เคอ่านไปฟังไปพงกหัวไป เธอก็พูดต่อว่า "ตอนนี้มีการรียกร้องมาจากฝ่ายพยาบาลแล้วนะคะ เนื่องจากผู้บาดเจ็บเยอะมาก ผู้ที่ใช้เวทรักษาได้จึงหมดแรง ตอนนี้ก็ใช้ยาในการรักษากันไปก่อน แต่ยาก็เหลือน้อยเต็มทีแล้วนะคะ เรื่องนี้คงต่อจัดการเร่งด่วนแล้วค่ะ" หล่อนสาธยายอีกรอบและเคก็ยังผงกหัวเช่นเดิม เมื่อเห็นเรวี่พูดจบก็ไม่รู้จะเก็กเท่ไปทำไม ก็เลิกดูตารางคนเจ็บ ตารางคนป่วย ตารางคนเป็นไข้ ตารางรายจ่ายในห้องพยาบาล...ฯลฯ

ง่ะ ต้องเลิกเล่นแล้ว ไปล่ะ

และแล้วขณะที่ทั้งสองสนทนากันเสร็จพอดีท่านประมุขหอยทากเวกัสก็เดินเข้าแล้วทำท่าตกใจ อุทานว่า เฮ้ย ทหารเหล่าหอยทาก ของเราทำไมบาดเจ็บมากมายขนาดนี้ น หนุคร้าฟฟฟ

"นั่นเป็นเพราะปิศาจนามว่า ตุ้งติ้งวี๊ดว๊ายกระตู้วู้ ครับท่าน"เสียงนั้นตอบมาจากหอยทากคนใดคนนึง ที่ได้รับบาดเจ็บ

"จริงหรือ ....หากเป็นเช่นนั้น เราคงต้องสั่งการให้หอยทากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไปจัดการเสียแล้ว"ประมุขหอยทากเวกัสกล่าว

"ท่านจะเลือกฝ่ายใดไปจัดการดีล่ะ ปิศาจตุ้งติ้งวี๊ดว๊ายกระตู้วู้มันมีฤทธิ์เก่งกล้ามากเลยนะครับท่าน"เคพูดพร้อมกับทำท่าปลาวาฬ




คนต่อไปแย่แน่ 55+

"อืม...งั้นพลทหารแยมเป็นไง?"เวกัสถามขึ้นด้วยสีหน้าครุ่นคิด
"ดีมากถึงมากที่สุดเลยครับ!"เสียงทหารทุกคนตอบขึ้นพร้อมกันเพราะในขณะนี้นั้นขอให้ไม่ใช่ตนเองก็เป็นพอแล้ว (เวรกรรม - -""")

พลทหารแยมที่ตกเป็นเหยื่อเคราะห์ร้ายในเหตุการณ์นี้ย่องเข้าไปเป็นเหยื่อล่อให้กับเจ้าปิศาจวี๊ดว้ายกระติ๊ดวิดวิ้ววู้ฮู้โอ้วเย้~~~(จำชื่อไม่ได้ เขียนยาก(รู้สึกของเอ็งจะเขียนอยากกว่า))

เจ้าปิศาจโผล่หัวออกมาแล้ว ที่แท้จริงมันคือ...มันคือ...

ปล.ตัดจบและ ไปดีกว่า กร๊ากๆๆๆๆๆ

โทนี่ อดีตสัตว์เลี้ยงสุดที่รักของลีดเดอร์นั่นเอง!!!

(คนอื่นต่อที คิดไม่ออกแล่ว)

ปรากฏว่าท่านลีดเดอร์ลืมพาไปฉีดกันโรคหมาบ้า!!!

แล้วที่โดนกัดไปแล้วละ!!!

ปล.ใครจะต่อเชิญงิ

"แล้วคนที่โดนกัดไปจะทำยังไงดีอ่ะ"เสียงจากพลทหารที่นอนอยู่บนคานสูงถามขึ้นอย่างง่วงๆ(ข้อยเอง 555+)
"อืม...นั่นสินะ ที่โดนเจ้าโทนี่กัดไปแล้วก็ปล่อยไปตามเวรตามกรรมละกัน ^^"
"O[]O..."พลทหารทุกคนอ้าปากค้างอย่างร้บไม่ด้ายยยยยยยยยยยกเว้นพลทหารลีฟาที่นอนหลับอย่างสบายใจ (ที่ถามเมื่อกี๊มันคือการละเมอ เหอๆ)
"แหม..ทำไมต้องทำท่าอย่างนั้นล่ะ ถ้าคิดจะมาเป้นทหารของเราต้องเป็นคนอึด ถึก ควายและตายยากสิ >[]<"ลีดเดอร์ร้องขึ้นเมื่อเห็นทุกคนมองมาแบบตกตะลึง
"งั้นโทนี่ ป่ะ ไปฉีดยากัน ^^"แล้วลีดเดอร์ก็รีบชิ่งหนีไปทันทีพร้อมกับโทนี่ที่ตามไปอย่างแสนรู้

...แล้วพลทหารที่เหลือจะทำยังไงกันต่อไปล่ะเนี่ย!!!

ขึ้นอยู่กับคนที่มาต่อคนต่อไปแล้ว เหอๆ

สภาพโอดโอยของประชาชนแต่ละคนเล่นเอาองครักษ์ทิศบูรพา อย่างหอยทากบูรโนสไอเรส คิดไม่ตก

แต่แล้วก็มีพลทหารโยโย่รีบวิ่งเข้ามาภายในสถานที่เกิดเหตุ

ก่อนจะพูดสิ่งที่น่าตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

"ท่านองค์รักษ์ ข้างนอกๆ โทบี้มัน...มันตกมันขย้ำหมอแล้วกำลังวิ่งมาขย้ำคนที่นี่แล้วววว"

เขาจะทำอย่างไรต่อไป...

-------------------------

เริ่มเข้านิยายสยองขวัญ เอิ๊ฏๆ

แต่อีกสักพักพลทหารพลูพลู่ก็วิ่งตามเข้ามาตบหัวพลทหารโยโย่
"ไอ้บ้า...ตอนนี้ท่านเวกัสกำลังพยายามกำราบโทนี่อยู่ครับท่าน"คำพูดนี้ทำให้บรรดานายพลหอยทากต่างพยายามเอาใจช่วงลีดเดอร์อย่างสุดความสามารถ
"พลทหารลีฟา เจ้าอยู่บนที่สูงช่วยรายงานสถานการณ์หน่อยสิ"หอยทากบลูโนสไอเรสพูดขึ้น
"คร่อก...~~~ฟี้~~~~"
และแล้ว เสียงหนึ่งก็ร้องดังขึ้น
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"


เสียงของใครและเกิดขึ้นจากอะไร คนต่อไปเท่านั้นที่จะเป็นผู้ตัดสิน! (ประหนึ่งเกมส์เดอะมาสเตอร์ "ผู้เข้าร่วมจะเป็นคร คุณเท่านั้นที่เป็นคนตัดสิน!")

เสียงของพี่พลอย หอยทากซานา ดังขึ้นอย่างโหยหวน

เธอกำลังกลายร่างเนื่องจากเชื้อโรคในน้ำลายของโทนี่

ทุกๆคนเริ่มตะลึง...

ไม่รู้ว่าจะหันไปสนใจอะไรดี

คนอื่นๆที่โดนกัดก็เริ่มออกอาการตามๆกัน

ท่านลีดเดอร์ก็ใกล้เพลี้ยงพล้ำ

แต่แล้ว!!! ก็มีนักรบขี้ม้าขาวมาช่วย คนๆนั่นก็คือ...

(ใครก็ไม่รู้มาต่อเอาเอง เริ่มเลอะเทอะ เอิ๊กๆๆๆๆ)

นักรบชุดเกราะขาว + ม้าขาว ถือขวดยาทดลอง ข้างในมีน้ำสีน้ำเงินใสอยู่
"ข้ามียาแก้น้ำลายพิษสุนัขบ้า เอ้ย ของเจ้าโทนี่แล้ว!! รีบมาเอาไปเร็วเข้า" เสียงแปร่งๆคลับคลาจะเป็นสาวน้อยวัยแรกแย้มตะโกนอย่างตื่นเต้ลล...
นักรบคนนั้นรีบร้อนลงจากหลังม้าอย่างทุลักทุเล เนื่องด้วยความสั้นของขาที่ไม่ค่อยอำนวย เป็นเหตุให้นักรบเกราะขาวตกลงจากหลังม้าหน้าคว่ำพื้น
และแล้ว... น้ำยาขวดขนาดก้อนทิชชู่อัดสามเหลี่ยมก็ลอยเวิ้งว้างอยู่ในอากาศ

สถานการณ์จะเป็นเช่นไร ...ติดตามจากคนต่อไป 555

แล้วมันก็แตกกลางอากาศ

สาดไปทั่วบริเวณ

เหล่าผู้ที่ติดโรคทั้งหลายอาการเริ่มสงบลง

ท่านลีดเดอร์เห้นดังนั้นก็ย่างสามขุมเข้าไปใกล้อัศวินผู้นั้นพร้อมเปิดหน้ากากขึ้น

เขาผู้นั้นคือ!!!!!!11

(ยังไม่เฉลย สามเรปแล้วนะ...- -")

ท่านผู้นั้นคือหอยทากสโกเปีย<นุ่น><ไม่ค่อยแย่งซีนเลยนิเรา>
ผง่ะหัวขึ้นมาก่อนจะบอกทุกคนว่า
"ขวดยาอยู่ไส"<คิดภาพจาพนมจาม>
แล้วทุกคนก็ชี้หลักฐานว่ามานแตกกระจุยอยุ่เบื้องหน้า
"อาการไม่ค่อยเท่าไหร่แล้วขอบใจเจ้ามากหอยทากสโกเปีย"ท่านลีดเดอร์หันมากล่าวฉีกยิ้มก่อนจะหันกลับไปทำหน้าเคร่งขรึมต่อ ทันใดนั้นเองเจ้าโทนี่ที่ถูกสารต้านพิษทำให้อาการบร้าคั่งเริ่มก่อตัว<สารต้านพิษได้รับน้อยไปจึงเป็นชนวนก่อตัว>
ข้าวของรอบข้างเริ่มกระจัดกระจายอีกครั้งคราวนี้รุนแรงกว่าเก่า
"ทุกคนรีบออกจากที่นี่ก่อน"เสียงจากนักรับฝ่ายสนับสนุนตะโกนก้องเพื่อประกาศแก่เพื่อนฟ้องน้องพี่
และประตูทางออกนั้นเกิด

โปรดติดตามต่อด้านล่าง

และเมื่อทุกคนออกไปกันหมดแล้ว...พลทหารลีฟาที่นอนอยู่เหนือหัวโทนี่นั้นก็เริ่มสะลึสะลือตื่นขึ้นมาก่อนจะเห็นโทนี่ที่เริ่มคลั่งขึ้นทุกที
"หายไปไหนกันหมดหว่า"ลีฟาคิดอย่างงงๆแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ดวงตาต่างสีมองสอดส่ายไปรอบตัวก่อนจะเห็นว่ามีทางออกอยู่ด้านหลังโทนี่...หรือจะพูดง่ายๆคือต้องจัดการกับโทนี่ให้ได้ก่อนแล้วถึงจะออกไปได้! เมื่อคำนวนสมการจบ ลีฟาก็คว้าหลอดแก้วขึ้นมาจากในเสื้อคลุม รอยยิ้มโรคจิตถูกเปิดเผยออกมาโดยไม่มีการปิดบัง เมื่อเปิดฝาหลอดแก้วแล้ว...กลิ่นกรดกำมะถันก็ลอยขึ้นมาทันที
"โธ่...หายากซะด้วยนะเนี่ย"ว่าแล้วก็เริ่มเอียงขวดลงไปที่พื้นทันที...โทนี่ที่ถูกกรดกัดก็ร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด ร่างใหญ่โตดิ้นพราดๆจนเกิดเป็นช่องว่างหน้าประตูขึ้นมา
"บ๊ายบายโทนี่จัง"ร่างเพรียวกระโดดลงมาเหยียบหัวโทนี่ไปทีนึงก่อนจะกระโดดไปหยุดลงที่หน้าประตูและเดินออกไปอย่างสบายใจ...ดวงตาสองสีกวาดไปรอบๆอีกครั้งก่อนจะสะดุดเข้ากับบางสิ่ง
"ต้นไม้!"ดวงตาสองสีเป็นประกายวิบวับอย่างถูกใจก่อนจะปีนต้นไม้สูงเกือบ 100 เมตรขึ้นไปนอนบนกิ่งก้านอย่างสบายใจ...ส่วนโทนี่นั้นด้วยความเจ็บปวดก็อาละวาดไปมาจนออกมาจากประตูได้สำเร็จ และค่อยๆเลื้อยไปหาลีดเดอร์ที่กำลังพาลูกน้องหนีจากโทนี่ที่กำลังคลั่ง!

แล้วทุกคนจะหนีทันหรือไม่ (ส่วนตัวข้าพเจ้านอนสบายอยู่บนต้นไม้แล้ว 555+) ชะตากรรมของโทนี่จะเป็นยังไง!...ติดตามในเรปถัดไปเลยครับ = =

โทนี่ถูก กรดจนผิวเนื้อละลายจนเห็นกระดูกบางส่วนเปลื่อยจนดูไม่ได้
ประตูถูกพังทะลายลง ทุกคนต่างโกยจนไม่คิดชีวิตและทันใดนั้น
"ทุกคนวิ่งแยกกันไป"เสียงของท่านประมุขตะโกนมาจากทางด้านหลังต่างคนต่างวิ่งเข้าป่าทึบไป
เสียงโหยหวนของโทนี่ดังเป็นระยะก่อนจะหยุดตัวลงและครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ว่าจะไปทางไหนดี ป้ายประกาศที่ปักไว้ตรงกลางสามแพ่ง
ป้ายแรก ทางไปสู่เมืองหลวง
ป้ายสอง ทางไปสู่วิหาร
ป้ายสาม ทางไปสู่ทะเลสีคราม
แล้วโทนี่ก็เลือก....ที่จะไป...


-------------------------------
เรื่องน้อยๆแต่ก็มีใจความหรือป่าว คราวหน้าสันยาว่าจะให้ยาวกว่านี้

แล้วโทนี่ก็ตัดสินใจที่จะกลับไปทางเดิม แต่อนิจจา...กรดกัดเข้าไปถึงอวัยวะภายในจึงทำให้โทนี่นอนชักแด่วๆอยู่ตรงทางแยกนั้นเอง...ส่วนบรรดาทหารที่ไปทาง...

ส่วนบรรดาทหารที่ไปทาง...

----------

ทางขวาก็หลงทางวนมาทางซ้าย แล้วทหารทางซ้ายก็วนไปงขวา

จากนั้นก็.....

จากนั้นทั้งหมดก็เดินมาเจอกันแล้วก็.....